جراحی لگن در اهوازدکتر مفاخر

پس از جراحی تعویض مفصل لگن، زمان بازگشت به رانندگی به توانایی بیمار در کنترل کامل خودرو، سرعت واکنش، قدرت عضلات اندام تحتانی و عدم مصرف داروهای مخدر ضد درد بستگی دارد. در اغلب بیماران، رانندگی بین ۴ تا ۶ هفته پس از جراحی امکان‌پذیر است، اما تصمیم نهایی باید توسط جراح معالج گرفته شود. پیش از شروع رانندگی، بیمار باید بتواند بدون درد شدید وارد و خارج خودرو شود، ترمز اضطراری را با قدرت مناسب انجام دهد و کنترل کامل وسیله نقلیه را حفظ کند.

زمان بازگشت به کار برای همه بیماران یکسان نیست و به نوع شغل، روند ترمیم بافت‌ها، قدرت عضلانی و نظر پزشک بستگی دارد. افرادی که فعالیت اداری یا پشت‌میزنشینی دارند معمولاً می‌توانند طی ۴ تا ۶ هفته به کار بازگردند، در حالی که مشاغل سنگین یا نیازمند بلند کردن اجسام، ایستادن طولانی یا فعالیت فیزیکی زیاد ممکن است به ۲ تا ۳ ماه یا بیشتر زمان نیاز داشته باشند. بازگشت تدریجی به فعالیت‌های شغلی، احتمال بروز درد و آسیب به مفصل جدید را کاهش می‌دهد.

پیاده‌روی یکی از مهم‌ترین اجزای توان‌بخشی پس از تعویض مفصل لگن است. اغلب بیماران با کمک فیزیوتراپیست، از همان روز جراحی یا حداکثر تا ۲۴ ساعت بعد راه رفتن را آغاز می‌کنند. میزان فعالیت باید به‌تدریج افزایش یابد و استفاده از واکر یا عصا تا زمانی که پزشک اجازه دهد ادامه پیدا کند. اگرچه پیاده‌روی نقش مهمی در بهبود عملکرد دارد، اما جایگزین تمرینات تخصصی فیزیوتراپی نیست و انجام هر دو برای دستیابی به بهترین نتیجه ضروری است.

شنا از بهترین ورزش‌های کم‌فشار پس از تعویض مفصل لگن محسوب می‌شود، زیرا بدون وارد کردن فشار زیاد به مفصل، موجب تقویت عضلات و افزایش دامنه حرکتی می‌شود. با این حال، شروع شنا تنها زمانی مجاز است که زخم جراحی کاملاً ترمیم شده باشد و خطر عفونت وجود نداشته باشد. زمان مناسب شروع شنا توسط جراح تعیین می‌شود و معمولاً چند هفته پس از جراحی امکان‌پذیر خواهد بود.

تمرین با دوچرخه ثابت یکی از روش‌های مؤثر برای افزایش انعطاف‌پذیری مفصل، بهبود قدرت عضلات و ارتقای عملکرد حرکتی است. این تمرین معمولاً در برنامه فیزیوتراپی پس از جراحی قرار می‌گیرد و ابتدا با مقاومت بسیار کم آغاز می‌شود. افزایش شدت تمرین باید تدریجی و بر اساس تحمل بیمار و نظر تیم درمان انجام شود تا از وارد شدن فشار بیش از حد به مفصل جلوگیری گردد.

بازگشت به ورزش‌های سنگین باید تنها پس از ارزیابی کامل توسط جراح انجام شود. فعالیت‌هایی مانند دویدن، پرش، ورزش‌های برخوردی، بسکتبال، فوتبال یا ورزش‌هایی که احتمال زمین خوردن در آن‌ها زیاد است، می‌توانند فشار قابل توجهی به مفصل مصنوعی وارد کرده و خطر شل شدن یا آسیب به پروتز را افزایش دهند. در مقابل، ورزش‌های کم‌برخورد مانند پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری، شنا و گلف معمولاً انتخاب‌های ایمن‌تری برای حفظ سلامت مفصل هستند.

از سرگیری فعالیت جنسی زمانی توصیه می‌شود که زخم جراحی ترمیم شده، درد و تورم به میزان قابل توجهی کاهش یافته و بیمار بتواند بدون احساس ناراحتی حرکات لازم را انجام دهد. در بسیاری از بیماران این زمان حدود ۶ هفته پس از جراحی است، اما بسته به شرایط فرد ممکن است متفاوت باشد. رعایت محدودیت‌های حرکتی توصیه‌شده توسط جراح و انتخاب وضعیت‌هایی که فشار کمتری بر مفصل وارد می‌کنند، در پیشگیری از دررفتگی مفصل اهمیت زیادی دارد.

سفر پس از تعویض مفصل لگن باید با برنامه‌ریزی انجام شود. در سفرهای طولانی، به‌ویژه پروازهای هوایی، بی‌حرکتی طولانی می‌تواند خطر تشکیل لخته خون و تورم اندام را افزایش دهد. توصیه می‌شود پیش از سفر با پزشک مشورت شود، در فواصل منظم راه بروید یا حرکات مچ پا را انجام دهید، مایعات کافی مصرف کنید و در صورت تجویز پزشک از جوراب‌های ضدآمبولی یا داروهای پیشگیری از لخته استفاده نمایید. همچنین وجود مفصل مصنوعی ممکن است باعث فعال شدن دستگاه‌های فلزیاب فرودگاه شود که موضوعی طبیعی است.